“….การทำความดีนั้น สำคัญที่สุดอยู่ที่ตัวเอง ผู้อื่นไม่สำคัญ และไม่มีความจำเป็นอันในที่จะต้องเป็นห่วงหรือต้องรอคอยเขาด้วย เมื่อได้ลงมือลงแรงกระทำแล้ว ถึงแม้จะมีใครร่วมมือด้วยหรือไม่ก็ตาม ผลดีที่ทำจะต้องเกิดขึ้นแน่นอน และยิ่งทำมากเข้านานเข้ายั่งยืนเข้า ผลดีก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้น และแผ่ขยายกว้างออกไปทุกที คนที่ไม่เคยทำดีเพราะเขาไม่เคยเห็นผล ก็จะได้เห็นและหันเข้ามาตามอย่าง หลักประกันสำคัญในการทำดีจึงอยู่ที่ว่า แต่ละคนต้องทำใจให้มั่นคง ไม่หวั่นไหวกับสิ่งแวดล้อมที่เห็นอยู่ทราบอยู่มากเกินไป จนเกิดความท้อถอย เมื่อใจมั่นคงแล้ว ก็ขอให้ตั้งอกตั้งใจสร้างนิมิตและค่านิยมใหม่ขึ้นสำหรับตัว ตามที่พิจารณาเห็นดีด้วยเหตุผลอันถูกต้องเที่ยงตรงแล้ว แล้วมุ่งหน้าปฏิบัติดำเนินไปให้เต็มกำลังจนบรรลุผลสำเร็จ ในที่สุด ความดีความเจริญที่ปรารถนาก็จะเกิดทวีขึ้น และจะเอาชนะความเสื่อมทรามต่างๆ ได้ไม่นานเกินรอ…”
การทำความดีของแต่ละคนย่อมส่งผลดีอย่างแน่นอน ดังนั้น จึงไม่ควรท้อถอย ทำจิตใจให้มั่นคง

รอจนท้อไม่รู้จะรอเพื่อใครขอทำสิ่งที่เราหวังแล้วสิ่ง
ที่เรารอคงกลับมา

ฝน เบิร์ดกับอาร์ท

เพชรหนาแน่นผู้ชายคนนี้เลวที่สุดในประเทศไทย (ตอนจบ)

ซึ่งไม่ว่าจะทำงานอะไรก็ตาม
เราต้องทำตัวให้อยู่ได้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้
ไม่ไช่อยู่ได้ด้วยการเอาตัวรอด
เพราะการเอาตัวรอดไม่ไช่วิถีทางที่ถูกต้องกับทุกอย่าง